9. «Ca părămiθurli!…» – Γνωριμίες σε καφέ στην οδό Αριστοτέλους

Ηχογράφηση με τον παππού μου και τη μητέρα μου, Μιχάλη Λέντζιο και Μαρία Λέντζιου Σίββα (Δρυμός, 1 Σεπτέμβρη 2005). Ihuγrafisi̯ cu paplu a meu̯, Mihalis Lendzios, şi cu dada, Maria Lendziou Sivva (Drimila, la 1 di Γismintsiunu̯ 2005). Ο παππούς μου διηγείται ένα περιστατικό που είχε συμβεί πρόσφατα, πιθανότατα μεταξύ 2004 και 2005. Μια μέρα που έπινε καφέ στην Αριστοτέλους (Θεσσαλονίκη) με δυο φίλους του, έναν Γραικό κι έναν Εβραίο (με το όνομα Παντελής, μεγάλης ηλικίας τότε), γνώρισε τυχαία κάποιες Βλάχες από το Λιβάδι Ολύμπου. «Stăteamu̯ cu sotsĺi̯ a meĺi̯, επί οδός Αριστοτέλους. Doi sotsi̯ a mei̯, şi mini trei. Unu̯ Uvreu, unu̯ Grecu̯, şi unu̯ Armînu̯. Ca părămiθurli! E, noi aveamu̯ biută a nostu̯ cafe…» (Ήμουν/Βρισκόμουν με τους φίλους μου, επί οδός Αριστοτέλους. Δύο φίλοι μου, και [ένας] εγώ τρεις. Ένας Εβραίος, ένας Γραικός, κι ένας Βλάχος. Σαν τα παραμύθια! Ε, εμείς είχαμε πιεί τον καφέ μας…). Ο παππούς μου, μέχρι και τα γεράματα του (το 2004 ήταν 82 χρονών), είχε τη συνήθεια το πρωί να παίρνει το λεωφορείο ΚΤΕΛ από το σπίτι του στο Δρυμό για τη Θεσσαλονίκη και να κατηφορίζει στην Αριστοτέλους για να πιεί καφέ με φίλους του (συχνά στο Electra Palace). Κάποιες πληροφορίες-προσωπικά στοιχεία (ονόματα της οικογένειας από το Λιβάδι Ολύμπου) έχουν αφαιρεθεί από την ηχογράφηση.